Μια Κυριακή, ποιος το περίμενε πως θα 'ταν Κυριακή
Μια Κυριακή, ήρθες με τσίπουρο πιωμένος και ρακί
Μπήκες και πήρες το παιδί μου, μια Κυριακή
Βγήκες και πήρες την ψυχή μου, μια Κυριακή
Δεν το μπορώ, το προσκεφάλι του το άδειο να θωρώ
Δεν το βαστώ, να 'ναι το στόμα του γαρύφαλλο κλειστό
Κι έλα, ξερίζωσ' την καρδιά μου, σαν τον ανθό
Να μπω κι εγώ απ' το χώμα χάμω, να κοιμηθώ
Μια Κυριακή, ποιος το περίμενε πως θα 'ταν Κυριακή
Ήρθες εσύ και ξαναβρήκα τη ζωή Πες μου ποιος άνεμος, ποιο σ' έφερε αγέρι Και στης καρδιάς μου το χειμώνα το βαρύ Ήρθες και μου 'φερες, εσύ, το καλοκαίρι. Είσαι της μοίρας μου, εσύ, το πεπρωμένο Ήρθες να βρω τον έρωτά μου το χαμένο. Ήρθες και μου 'φερες το γέλιο, τη χαρά Σαν ήλιος, μπήκες, λαμπερός μες στη ζωή μου Πήραν κουράγιο τα πεσμένα μου φτερά Ήρθες και μου 'δωσες πνοή μες στη ψυχή μου. Είσαι της μοίρας μου, εσύ, το πεπρωμένο Ήρθες να βρω τον έρωτά μου το χαμένο
Στίχοι: Μανώλης Φάμελλος Μουσική: Μανώλης Φάμελλος Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελλος
Έξω απ’ την αγάπη σου Ένας κρύος κόσμος αρχίζει Η ίδια μέρα που έφυγε Στην ανατολή γυρίζει Τα παράθυρα άνοιξα Χάθηκε η θάλασσα Και το αστέρι που ψηλά σημάδευα Φέτος δεν κατάλαβα καλοκαίρι Το όνομά σου έσβησα Κι έμεινα στο όνειρο μόνος Μα μακριά σου ότι έζησα Ήταν χαμένος χρόνος Ταξιδιώτης στο άγνωστο Χάθηκα τον Αύγουστο Με το αγέρι και το κύμα πάλευα Φέτος δεν κατάλαβα καλοκαίρι...
